Jezioro Klimkowskie ma najmniej wody w historii. Pokazujemy, dlaczego

Jezioro Klimkowskie w Beskidzie Niskim ma dziś najmniej wody w swojej historii.

21 września 2026 zostało w nim 4,19 mln m³ — około jednej dziesiątej pojemności. Lustro stało
17 metrów poniżej normalnego piętrzenia.

Ale to nie jest historia o tym, że „jezioro wysycha”. To zbiornik zaporowy i robi dokładnie to,
do czego go zbudowano: oddaje wodę rzece wtedy, kiedy rzeka sama jej nie ma. Z Ropy poniżej zapory
czerpie ujęcie brzegowe w Ropicy Polskiej — stąd ma wodę Gorlice i okoliczne gminy. Dlatego
zbiornik ma zapisany obowiązek: dwa metry sześcienne na sekundę, stale.

Tyle że rzeka przynosi mu mniej niż te dwa metry przez 233 dni w roku. Taka jest średnia z ćwierćwiecza
jego pracy. Różnicę zawsze dokładał śnieg — to, co spadło w styczniu, spływało w kwietniu, a kwiecień
był najhojniejszym miesiącem zbiornika.

A gdyby zatrzymać więcej? Nie wolno. Zbiornik ma swój sufit — powyżej normalnego piętrzenia jest
pojemność powodziowa i wolno ją zająć dopiero wtedy, gdy do zbiornika wpływa ponad 70 m³/s.
Roztopy tyle nie przynoszą, więc kiedy woda przychodzi jedną falą, zbiornik napełnia się pod sufit,
a reszta idzie dalej Ropą.

Dziś kwiecień jest jedynym miesiącem, w którym dopływ do Klimkówki spada wyraźnie. Badacze wiążą to
z coraz krótszym zaleganiem pokrywy śnieżnej. Piętnaście kilometrów niżej, w Szymbarku, w ostatnim
piętnastoleciu padało nawet trochę więcej niż wcześniej — a wody ze zlewni odpłynęło mniej.

Temat podpowiedział nam widz w komentarzu. Dziękujemy.

ŹRÓDŁA

• Ł. Wiejaczka, „Wpływ zbiornika wodnego »Klimkówka« na abiotyczne elementy środowiska przyrodniczego
w dolinie rzeki Ropy”, Prace Geograficzne nr 229, IGiPZ PAN, Warszawa 2011
• W. Bochenek, Ł. Wiejaczka, „Current and future variability of water supply to a mountain reservoir
(Polish Carpathians)”, Stochastic Environmental Research and Risk Assessment 37 (2023), 5051–5069
• W. Bochenek, „Prawidłowości obiegu wody na obszarze beskidzko-pogórskim Karpat Zachodnich…”,
Prace Geograficzne nr 271, IGiPZ PAN, Warszawa 2020
• W. Bochenek, S. Wójcik, Acta Geographica Lodziensia 115 (2024), 45–57
• dane hydrologiczne i opadowe: IMGW-PIB
• stan zbiornika 18 i 21 września 2026: PGW Wody Polskie (za prasą regionalną)
• model terenu: GUGiK (NMT) · woda, zapora, zabudowa: BDOT10k
• mapa historyczna: WIG, Mapa taktyczna Polski 1:100 000, ark. P50 S32 Gorlice, Warszawa 1937
(skan: Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa)

Dno zbiornika w animacji jest ZREKONSTRUOWANE — skaning lotniczy nie widzi terenu pod wodą.
Model oparty na głębokości maksymalnej i średniej z monografii oraz na punkcie wysokościowym
z mapy z 1937 roku. Kontrole: głębokość średnia 13,5 m wobec publikowanych 13 m, powierzchnia
przy maksymalnym piętrzeniu ok. 3,0 wobec 3,06 km².

source